1
00:00:00,226 --> 00:00:05,226
♥KoreaCrushLand تقدیم میکند♥

2
00:00:05,250 --> 00:00:07,326
"مصاحبه با پیانیست های سریال چهاردست، دو سونات "

3
00:00:07,350 --> 00:00:09,040
سلام به همه

4
00:00:09,040 --> 00:00:10,790
من در این سریال،

5
00:00:10,790 --> 00:00:16,720
به‌عنوان پیانیست در بخش‌های مختلف موسیقی سریال، از مشاوره‌ی موسیقی و اجرای دست‌دوبل گرفته تا موسیقی متن و بخش‌های دیگر، مشارکت داشتم

6
00:00:16,720 --> 00:00:20,690
ضمن اینکه به‌عنوان بازیگر هم در سریال حضور دارم و نقش پیانیستی به نام لی مین‌سونگ را بازی می‌کنم

7
00:00:20,690 --> 00:00:24,700
امیدوارم منتظرش باشید. من پیانیست، لی مین‌سونگ هستم

8
00:00:24,700 --> 00:00:30,300
من مسئول آموزش پیانو و مشاوره‌ی موسیقی برای سونگ کانگ، بازیگر نقش پی‌او بودم

9
00:00:30,300 --> 00:00:31,650
من پیانیست پارک جو‌یونگ هستم

10
00:00:31,650 --> 00:00:34,880
سؤال: «چه چیزی "چهاردست" نامیده می‌شود؟»

11
00:00:34,880 --> 00:00:38,730
«چهاردست» به این معناست که روی یک ساز، یعنی پیانو،

12
00:00:38,730 --> 00:00:42,700
دو نوازنده به‌طور هم‌زمان با چهار دست با هم پیانو می‌نوازند. این شکل پایه‌ی اجرای چهاردست است

13
00:00:42,700 --> 00:00:47,260
به نظر من، چهاردست سبکی است که در آن شخصیت و ویژگی‌های هر دو نوازنده در کنار هم حضور پیدا می‌کند،

14
00:00:47,260 --> 00:00:54,240
و در عین حال، شاید بتوان گفت نزدیک‌ترین شکل به یک گفت‌وگوی موسیقایی بین دو نوازنده است

15
00:00:54,240 --> 00:00:57,680
سؤال: «جذابیت پیانو برای شما چیست؟»

16
00:00:57,680 --> 00:01:04,690
چیزی که بیش از همه در پیانو برای من جذاب است، این است که می‌توان برای مدت طولانی به صدای آن گوش داد

17
00:01:04,690 --> 00:01:09,780
سازهای دیگر هم صداهای فوق‌العاده‌ای دارند، اما

18
00:01:09,780 --> 00:01:16,270
به نظرم پیانو درون یک ساز واحد، طیف بسیار گسترده‌ای از صداها و رنگ‌های صوتی را در خودش جای داده است

19
00:01:16,270 --> 00:01:22,120
حتی وقتی تا هشت ساعت تمرین می‌کنم،

20
00:01:22,120 --> 00:01:26,070
هیچ‌وقت احساس نمی‌کنم از صدای پیانو خسته شده‌ام،

21
00:01:26,070 --> 00:01:27,730
و فکر می‌کنم بزرگ‌ترین جذابیتش همین است

22
00:01:27,730 --> 00:01:29,670
دلیل من هم تقریباً مشابه است

23
00:01:29,670 --> 00:01:36,040
فکر می‌کنم پیانو سازی با طیف بسیار گسترده‌ای است؛ از نرم‌ترین و لطیف‌ترین صداها گرفته تا صدایی شبیه به یک ارکستر،

24
00:01:36,040 --> 00:01:39,490
برای همین حس می‌کنم پیانو سازی است که یک دنیای متنوع و کامل را در خودش جای داده

25
00:01:39,490 --> 00:01:46,920
چیزی که برای من از همه شگفت‌انگیزتر است، این است که از لحظه‌ای که یک نت نواخته می‌شود تا زمانی که صدایش به‌تدریج محو می‌شود،

26
00:01:46,920 --> 00:01:53,990
پیانو نوعی هنرِ زمان را در خودش دارد. این بخش از پیانو برای من به‌خصوص جذاب است

27
00:01:53,990 --> 00:01:57,360
سؤال: «وقتی برای اولین بار با سریال مواجه شدید، چه حسی داشتید؟»

28
00:01:57,360 --> 00:02:00,780
وقتی اولین پیشنهاد همکاری برای این سریال را دریافت کردم،

29
00:02:00,780 --> 00:02:02,270
واقعاً احساس کردم کار سختی خواهد بود

30
00:02:02,270 --> 00:02:07,480
کار دشواری بود و چیزی که باعث شد فکر کنم چالش بزرگی در پیش داریم این بود که

31
00:02:07,480 --> 00:02:10,540
هیچ‌کدام از دو بازیگر، موسیقی کلاسیک را به‌صورت تخصصی نخوانده بودند،

32
00:02:10,540 --> 00:02:15,530
اما قرار بود طوری پیانو بزنند که انگار پیانیست‌های حرفه‌ای هستند

33
00:02:15,530 --> 00:02:20,830
برای همین خیلی نگران بودم که آیا از نظر عملی و از نظر زمانی، اصلاً امکان‌پذیر است یا نه و فکر می‌کردم کار خیلی سختی خواهد بود

34
00:02:20,830 --> 00:02:24,870
اما هر دوی آن‌ها خیلی بیشتر از چیزی که انتظار داشتم تلاش کردند و در نهایت خیلی خوب از پسش برآمدند،

35
00:02:24,870 --> 00:02:29,950
و از طرفی، به نظر می‌رسید سریال داستان‌ها و اتفاقات کوچکی از زندگی واقعی پیانیست‌ها را هم در خودش داشته باشد،

36
00:02:29,950 --> 00:02:32,550
و همین موضوع برای من خیلی جالب بود

37
00:02:32,550 --> 00:02:42,790
در مورد خودم، چون این کاری در حوزه‌ای بود که قبلاً تجربه‌اش نکرده بودم، با خوشحالی پیشنهاد را قبول کردم

38
00:02:42,790 --> 00:02:52,160
من هم فکر می‌کردم ممکن است کار سختی باشد. برای همین درباره‌ی نحوه‌ی پیانو زدن سونگ کانگ که قرار بود با او کار کنم، تحقیق کردم،

39
00:02:52,160 --> 00:02:57,070
و با خودم گفتم: «خب، او واقعاً یک مقدار پیانو بلد است... به نظر می‌رسد خودش هم پیانو را دوست دارد.»

40
00:02:57,070 --> 00:03:02,630
برای همین، با کلی ذوق و انتظار، فکر می‌کنم کارمان را با هم شروع کردیم

41
00:03:02,630 --> 00:03:05,760
سؤال: «هنگام آماده‌سازی، روی نکته‌ی خاصی تمرکز داشتید؟»

42
00:03:05,760 --> 00:03:09,720
وقتی بازیگران نقش یک پیانیست را بازی می‌کنند،

43
00:03:09,720 --> 00:03:12,890
طبیعتاً ممکن است بعضی لحظات، حرکاتشان غیرطبیعی یا کمی ناشیانه به نظر برسد،

44
00:03:12,890 --> 00:03:17,520
بنابراین ما کمی بیشتر روی نحوه‌ی نفس کشیدن، حرکات و رفتارهایی

45
00:03:17,520 --> 00:03:20,030
که پیانیست‌های واقعی هنگام اجرا از خودشان نشان می‌دهند تمرکز کردیم،

46
00:03:20,030 --> 00:03:23,480
و خیلی تلاش کردیم همه‌چیز تا حد ممکن طبیعی به نظر برسد

47
00:03:23,480 --> 00:03:27,500
در اجرای سولو، هر شخصیت سبک نوازندگی مخصوص به خودش را دارد،

48
00:03:27,500 --> 00:03:34,750
اما هنگام اجرای چهاردست، سعی کردیم کاری کنیم که این دو نفر، حتی در حالی که ممکن است با هم مقایسه شوند، در نهایت به‌خوبی با یکدیگر هماهنگ و یکپارچه به نظر برسند

49
00:03:34,750 --> 00:03:41,170
چیزی که بیشتر از همه روی آن تمرکز کردم این بود که چون هنگام اجرای سولو، دست‌ها ناگزیر بخشی از بازی و بیان شخصیت هستند،

50
00:03:41,170 --> 00:03:43,290
دست‌ها باید زنده به نظر برسند

51
00:03:43,290 --> 00:03:45,100
وقتی مخاطب اجرای آن‌ها را روی صفحه می‌بیند، نمی‌خواستم فقط موسیقی احساس شود؛

52
00:03:45,100 --> 00:03:52,410
واقعاً می‌خواستم حرکت دست‌ها هم زنده و پویا به نظر برسد. خیلی به این موضوع فکر کردم

53
00:03:52,410 --> 00:03:55,960
سؤال: «صحنه یا قطعه‌ای هست که به‌خصوص منتظرش باشید؟»

54
00:03:55,960 --> 00:04:00,070
یک صحنه هست که آن‌ها در نور شمع پیانو می‌نوازند

55
00:04:00,070 --> 00:04:04,960
فکر می‌کنم احتمالاً این همان صحنه‌ی اجرایی‌ای باشد که بیشترین سر و صدا و توجه را برای این سریال ایجاد می‌کند،

56
00:04:04,960 --> 00:04:09,840
بنابراین بیشتر از همه منتظر دیدن همان بخش هستم. اما اگر بخواهم از خود قطعه بگویم، فکر می‌کنم «رقص مرگ» اثر سن‌سانس (Danse Macabre) قطعه‌ای است که

57
00:04:09,840 --> 00:04:11,800
بیشترین تمرکز روی آن خواهد بود

58
00:04:11,800 --> 00:04:19,120
این قطعه واقعاً به‌خوبی دو شخصیت را نشان می‌دهد و ریتم پرزرق‌وبرق و شخصیت‌پردازی موسیقایی سن‌سانس

59
00:04:19,120 --> 00:04:22,610
هم خیلی با فضای این سریال جور درمی‌آید،

60
00:04:22,610 --> 00:04:24,630
برای همین، این قطعه بیش از همه در ذهنم مانده است

61
00:04:24,630 --> 00:04:32,320
قطعه‌ای که خودم انتخاب می‌کنم، کنسرتوی راخمانینوف است. اتفاقاً امروز هم قرار است آن را اجرا کنم

62
00:04:32,320 --> 00:04:38,830
در این اجرا، صحنه طوری طراحی شده که خون از جایی جاری می‌شود و مقدار زیادی خون روی پیانو می‌ریزد، بنابراین واقعاً کنجکاوم ببینم در نهایت این صحنه چطور از آب درمی‌آید

63
00:04:38,830 --> 00:04:42,080
سؤال: «از زمان آموزش پی‌او و جونگ‌یو، خاطره یا اتفاق خاصی دارید؟»

64
00:04:42,080 --> 00:04:47,240
من بیش از شش ماه است که به سونگ کانگ و لی جون‌یونگ، بازیگران این سریال، درس می‌دهم

65
00:04:47,240 --> 00:04:50,790
چهره‌هایشان را در اولین جلسه‌ی درس هیچ‌وقت نمی‌توانم فراموش کنم

66
00:04:50,790 --> 00:04:54,530
وقتی تازه آموزش را شروع کرده بودیم، حالت سردرگمی و گیجی‌شان، آن حس درماندگی و ندانستن اینکه باید چه کار کنند..

67
00:04:54,530 --> 00:05:00,360
از طرفی چشم‌های روشن و مشتاقشان و بعد چشم‌هایی که دیگر نمی‌دانستند باید به کجا نگاه کنند... همه‌ی این‌ها آن‌قدر واضح در ذهنم مانده که نمی‌توانم فراموششان کنم

68
00:05:00,360 --> 00:05:07,810
این نشان می‌دهد که این کار واقعاً چقدر سخت است. فکر می‌کنم برای هر دوی آن‌ها خیلی دشوار بوده

69
00:05:07,810 --> 00:05:15,000
برای همین خیلی نگرانشان بودم، اما حتی با وجود برنامه‌ی فشرده‌ی فیلم‌برداری، واقعاً خودشان را وقف کلاس‌ها کردند

70
00:05:15,000 --> 00:05:20,760
کانگ با خوشحالی می‌گفت: «استاد، ساعدم رو ببینید! داره آتیش می‌گیره!»

71
00:05:20,760 --> 00:05:22,900
«کاری می‌کنم بیشتر هم بسوزه. بیشتر تلاش می‌کنم!»

72
00:05:22,900 --> 00:05:25,640
اگر این روی شوخ و سرزنده‌ی او بود،

73
00:05:25,640 --> 00:05:31,010
جون‌یونگ بیشتر این‌طور بود: «چرا دستم این شکلی شده؟ استاد، این خیلی عجیبه.»

74
00:05:31,010 --> 00:05:33,380
واقعاً دستش می‌گرفت و دچار گرفتگی عضلات می‌شد

75
00:05:33,380 --> 00:05:38,510
از این اتفاق‌ها زیاد داشتیم. جون‌یونگ با جدیت و درون‌گرایی خودش با این شرایط کنار می‌آمد و واقعاً هم خیلی خوب از پسش برآمد

76
00:05:38,510 --> 00:05:43,680
برای همین، تفاوت بین این دو نفر هم واقعاً جالب بود، و در هر صورت، هر دوی آن‌ها آن‌قدر سخت تلاش کردند

77
00:05:43,680 --> 00:05:46,660
که این دوره برای من هم زمان بسیار ارزشمندی بود

78
00:05:46,660 --> 00:05:52,360
من فقط به سونگ کانگ درس می‌دادم و با او مشاوره می‌کردم، اما در حدود هفت ماهی که با او کار کردم،

79
00:05:52,360 --> 00:06:01,040
اتفاق‌ها و خاطرات زیادی داشتیم. مثلاً با ماشینم در محل فیلم‌برداری می‌چرخیدیم

80
00:06:01,040 --> 00:06:07,250
یا در اطراف محله رانندگی می‌کردیم. فکر می‌کنم این کار به ما کمک می‌کرد کمی از استرس و فشارمان کم شود

81
00:06:07,250 --> 00:06:09,150
واقعاً زمان خیلی خوبی را با هم گذراندیم

82
00:06:09,150 --> 00:06:12,500
سؤال: «هنگام آموزش، چه تفاوت‌هایی را بین این دو شخصیت در نظر می‌گرفتید؟»

83
00:06:12,500 --> 00:06:17,250
وقتی به آن دو آموزش می‌دادم، نمی‌خواستم صرفاً آن‌ها را به این شکل تقسیم کنم که «یکی دقیق است و دیگری آزاد و رها»

84
00:06:17,250 --> 00:06:19,770
نمی‌خواستم این‌طور یک خط ساده بینشان بکشم

85
00:06:19,770 --> 00:06:25,330
احساس می‌کردم هر دوی آن‌ها به قدرت و باورپذیری موسیقایی و اجرایی کاملاً آماده نیاز دارند

86
00:06:25,330 --> 00:06:33,520
برای اینکه آن حس کمالِ بسیار کنترل‌شده و منضبطی را که پی‌او در صدا و موسیقی خودش می‌خواهد نشان بدهد،

87
00:06:33,520 --> 00:06:37,940
حرکات بدنش و همه‌چیز حول نوعی بیان مرتب، دقیق و ظریف شکل می‌گرفت

88
00:06:37,940 --> 00:06:40,440
در مقابل، جونگ‌یو که لی جون‌یونگ نقشش را بازی می‌کند،

89
00:06:40,440 --> 00:06:45,130
شخصیتی است که خیلی غریزی و ناخودآگاه به نت‌ها و موسیقی واکنش نشان می‌دهد

90
00:06:45,130 --> 00:06:49,640
بنابراین حرکاتش و حتی خود موسیقی، بسته به لحظه، تغییرات زیادی پیدا می‌کند

91
00:06:49,640 --> 00:06:53,580
چون گاهی موسیقی‌های غیرمنتظره‌ای از خودش بروز می‌دهد،

92
00:06:53,580 --> 00:06:59,320
من خیلی روی این بخش تمرکز کردم که بتواند آن انرژی را کاملاً آزادانه بیرون بریزد

93
00:06:59,320 --> 00:07:02,600
سؤال: «کنسرتوی پیانو شماره ۲ راخمانینوف چه نوع قطعه‌ای است؟»

94
00:07:02,600 --> 00:07:06,360
خب، کنسرتوی پیانو شماره ۲ راخمانینوف

95
00:07:06,360 --> 00:07:11,520
احتمالاً قطعه‌ای است که حتی کسانی که فقط کمی به موسیقی کلاسیک علاقه دارند،

96
00:07:11,520 --> 00:07:17,530
یا حتی کسانی که چندان با موسیقی کلاسیک آشنا نیستند، آن را به‌خوبی می‌شناسند

97
00:07:17,530 --> 00:07:26,000
خود راخمانینوف، آهنگساز این اثر، بعد از پشت سر گذاشتن یک دوره‌ی بسیار طولانی از رکود و یک آسیب و ضربه‌ی روحی،

98
00:07:26,000 --> 00:07:31,720
با همین قطعه بود که بازگشت باشکوه خود را به دنیای موسیقی رقم زد

99
00:07:31,720 --> 00:07:39,600
به همین دلیل، این قطعه اوج نوازندگی و هنرمندی او را در خودش دارد

100
00:07:39,600 --> 00:07:47,560
هر بخشی از آن را که گوش کنید، واقعاً عمیقاً احساساتتان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. به نظرم با حال‌وهوای خود ما هم ارتباط خیلی زیادی دارد

101
00:07:47,560 --> 00:07:49,410
حتی بیشتر —

102
00:07:49,410 --> 00:07:58,950
با اینکه قطعه نسبتاً تاریکی است، بخش‌های بسیار احساسی و تأثیرگذاری در آن وجود دارد. هم خیره‌کننده و باشکوه است و هم سرشار از احساس و لطافت

103
00:07:58,950 --> 00:08:07,320
و چون لحظات تأثیرگذار بسیار زیادی دارد، یکی از قطعات کلاسیک پیانویی است که مردم واقعاً بیش از همه دوستش دارند

104
00:08:07,320 --> 00:08:11,000
سؤال: «قطعه‌ی "Danse Macabre" اثر سن‌سانس چه نوع قطعه‌ای است؟»

105
00:08:11,000 --> 00:08:16,330
سن‌سانس هم آهنگساز بسیار معروفی است و به‌خصوص قطعه‌ی «رقص مرگ» او شهرت بسیار زیادی دارد،

106
00:08:16,330 --> 00:08:23,530
و از آنجا که کیم یونا، اسکیت‌باز معروف، هم از این قطعه در اجرای خودش استفاده کرده، فکر می‌کنم این اثر از محبوبیت عمومی بسیار بالایی برخوردار است

107
00:08:23,530 --> 00:08:29,640
«رقص مرگ» در اصل درباره‌ی این است که در نیمه‌های شب، ارواح مردگان از خواب بیدار می‌شوند، با یکدیگر برخورد می‌کنند

108
00:08:29,640 --> 00:08:33,530
و با هم به رقص درمی‌آیند. این مضمون اصلی قطعه است

109
00:08:33,530 --> 00:08:39,840
بنابراین عنوانش شاید عجیب یا کمی ترسناک به نظر برسد،

110
00:08:39,840 --> 00:08:45,600
اما چیزی که در خود موسیقی می‌شنویم، قطعه‌ای فوق‌العاده درخشان و سرگرم‌کننده است

111
00:08:45,600 --> 00:08:50,760
که با بخش‌های بسیار سریع و پرتحرکش شناخته می‌شود، و وقتی این قطعه به شکل چهاردست اجرا می‌شود،

112
00:08:50,760 --> 00:08:56,310
دست‌های دو پیانیست بدون توقف حرکت می‌کنند و اجرا به شکلی فوق‌العاده خیره‌کننده پیش می‌رود

113
00:08:56,310 --> 00:09:05,880
از این نظر، همان‌طور که قبلاً هم گفتم، فکر می‌کنم این قطعه خیلی خوب می‌تواند دو شخصیت سریال را به تصویر بکشد

114
00:09:05,880 --> 00:09:11,670
برای همین فکر کردم این قطعه می‌تواند به اثری تبدیل شود که نماینده و نماد این سریال باشد،

115
00:09:11,670 --> 00:09:19,700
و فکر می‌کنم این فرصتی است تا همه‌ی شما موسیقی سن‌سانس را از نزدیک‌تر و با لذت بیشتری تجربه کنید

116
00:09:19,700 --> 00:09:25,740
در همان ابتدای قطعه، نت رِ (D) دوازده بار نواخته می‌شود

117
00:09:28,120 --> 00:09:31,240
این در واقع نشان می‌دهد که نیمه‌شب فرا رسیده است

118
00:09:31,240 --> 00:09:36,720
اسکلت‌ها در قبرهایشان بیدار می‌شوند، بیرون می‌آیند و شروع به رقصیدن می‌کنند

119
00:09:36,720 --> 00:09:39,260
به همین دلیل نام قطعه «Danse Macabre» است؛ یعنی «رقص مرگ»

120
00:09:39,260 --> 00:09:46,470
در پایان، بعد از اینکه تمام آن بخش‌های فوق‌العاده درخشان و پرتحرک اجرا می‌شوند، صدای خروس شنیده می‌شود: «قوقولی‌قوقو!»

121
00:09:46,470 --> 00:09:49,360
هر کسی که آن را بشنود، بلافاصله متوجه می‌شود: «آها، این همان بخش است!»

122
00:09:51,880 --> 00:09:57,760
وقتی خروس بانگ می‌زند، اسکلت‌هایی که در حال رقص بودند، با طلوع خورشید،

123
00:09:57,760 --> 00:10:01,740
همگی یک‌باره و با نظمی کامل به سمت قبرهایشان برمی‌گردند،

124
00:10:01,740 --> 00:10:05,610
و این داستانی است که درون این قطعه روایت می‌شود

125
00:10:05,610 --> 00:10:09,600
سؤال: «به‌عنوان استادشان، حرفی برای سونگ کانگ و لی جون‌یونگ دارید؟»

126
00:10:09,600 --> 00:10:14,050
اول از همه، واقعاً از هر دوی شما به خاطر تمام زحماتی که کشیدید ممنونم. واقعاً می‌خواهم بگویم که چقدر برایتان سخت بود و چقدر زحمت کشیدید

127
00:10:14,050 --> 00:10:18,600
واقعاً احساس می‌کنم تمام توانتان را گذاشتید

128
00:10:18,600 --> 00:10:26,290
از آنجا که این اولین تجربه‌ی شما با موسیقی کلاسیک بود، حتماً بخش‌های زیادی وجود داشت که درک کردنشان فوق‌العاده سخت بود،

129
00:10:26,290 --> 00:10:32,150
اما در محل فیلم‌برداری همیشه با من گرم و شاد برخورد می‌کردید و فکر می‌کنم ما واقعاً ارتباط خیلی خوبی با هم داشتیم

130
00:10:32,150 --> 00:10:39,960
تعامل و رفت‌وبرگشت بین ما هم واقعاً عالی بود، و حتی سونگ کانگ گفت که موسیقی کلاسیک برایش سرگرم‌کننده‌تر شده و دوست دارد همچنان کلاس‌هایش را ادامه دهد

131
00:10:39,960 --> 00:10:44,600
آن‌قدر با اشتیاق می‌گفت که می‌خواهد باز هم برای کلاس پیانو بیاید

132
00:10:44,600 --> 00:10:52,680
لی جون‌یونگ هم گفت که اصلاً انتظار نداشته تا این حد به موسیقی کلاسیک علاقه‌مند شود، اما در طول فیلم‌برداری سریال، این فرصت برایش به وجود آمد که خیلی بیشتر از چیزی که انتظار داشت، درباره‌ی موسیقی کلاسیک فکر کند

133
00:10:52,680 --> 00:11:00,650
برای من هم، به‌عنوان معلمش، شنیدن این حرف واقعاً باعث افتخار و خوشحالی بود،

134
00:11:00,650 --> 00:11:04,040
و با اینکه دوران سختی را با هم پشت سر گذاشتیم،

135
00:11:04,040 --> 00:11:11,900
وقتی حالا به گذشته نگاه می‌کنم، فکر می‌کنم این دوره برای من هم زمانی ارزشمند برای رشد و در مجموع، دوره‌ای بسیار خوشحال‌کننده بود

136
00:11:11,900 --> 00:11:14,840
اول از همه، خطاب به لی جون‌یونگ و سونگ کانگ:

137
00:11:14,840 --> 00:11:22,240
هر دوی شما واقعاً خیلی زحمت کشیدید، و در مورد سونگ کانگ، به نظرم او در حالی برای این نقش آماده شد که واقعاً با تمام وجودش پیانو را احساس می‌کرد

138
00:11:22,240 --> 00:11:24,370
البته این برداشت شخصی من است

139
00:11:24,370 --> 00:11:29,860
او فقط درباره‌ی بازیگری صحبت نمی‌کرد؛ درباره‌ی قطعاتی که خودش دوست داشت هم حرف می‌زد

140
00:11:29,860 --> 00:11:37,710
تعداد قطعاتی که برای این کار آماده کرده بود واقعاً فوق‌العاده زیاد بود؛ واقعاً در حدی نبود که آدم بتواند بعد از فقط چند ماه تمرین به آن برسد

141
00:11:37,710 --> 00:11:46,400
علاوه بر حفظ کردن فیلمنامه، اینکه صرفاً بتوانی یک قطعه‌ی پیانو را درک کنی و بعد آن را تا این حد تقلید و بازسازی کنی،

142
00:11:46,400 --> 00:11:49,450
واقعاً دستاورد بزرگی است

143
00:11:49,450 --> 00:11:54,900
او خیلی سخت تلاش کرد و با این حال، فکر می‌کنم در نهایت فوق‌العاده از پسش برآمد

144
00:11:54,900 --> 00:12:00,340
بازیگر جون‌یونگ هم به همین شکل، واقعاً بازیگری خودش را پشت پیانو نشان می‌دهد،

145
00:12:00,340 --> 00:12:06,050
خیلی وقت‌ها با خودم می‌گفتم: «وای، واقعاً بازیگر است.»

146
00:12:06,050 --> 00:12:15,940
اگر سریال بتواند این جنبه را به‌خوبی به تصویر بکشد، فکر می‌کنم تعداد بسیار زیادی از مردم در سراسر دنیا عاشق این سریال خواهند شد

147
00:12:15,940 --> 00:12:19,360
سؤال: «برای بینندگان سریال هم حرفی دارید؟»

148
00:12:19,360 --> 00:12:23,400
این سریال پروژه‌ای است که برای مدت بسیار طولانی، با زحمت و تلاش فراوان روی آن کار شده است

149
00:12:23,400 --> 00:12:30,650
با حضور بازیگران فوق‌العاده و در کنار آن، موسیقی کلاسیک، فکر می‌کنم سریالی باشد که بتوانید از جنبه‌های مختلف و به شکلی بسیار غنی از آن لذت ببرید

150
00:12:30,650 --> 00:12:33,670
امیدوارم این سریال شما را کمی به موسیقی کلاسیک نزدیک‌تر کند،

151
00:12:33,670 --> 00:12:36,070
و باعث شود کنجکاوی بیشتری نسبت به آن پیدا کنید

152
00:12:36,070 --> 00:12:39,290
نه‌فقط به صحنه‌های اجرای بازیگران توجه کنید،

153
00:12:39,290 --> 00:12:43,990
بلکه به این موضوع هم دقت کنید که نحوه‌ی نواختن موسیقی چطور بر اساس داستان و احساسات شخصیت‌ها تغییر می‌کند

154
00:12:43,990 --> 00:12:49,800
اگر روی این بخش هم تمرکز کنید، فکر می‌کنم بتوانید از تماشای سریال حتی بیشتر لذت ببرید. لطفاً خیلی تماشایش کنید

155
00:12:49,800 --> 00:12:52,500
فکر می‌کنم این سریال بتواند فراتر از انتظاراتتان ظاهر شود

156
00:12:52,500 --> 00:13:02,520
و واقعاً درباره‌ی موسیقی هم، ما تک‌تک نت‌ها را با دقت بسیار زیاد ضبط کردیم؛ نت‌به‌نت، تکه‌به‌تکه و یکی‌یکی

157
00:13:02,520 --> 00:13:07,700
با صداقت و وسواس بسیار زیادی روی موسیقی کار کردیم،

158
00:13:07,700 --> 00:13:15,200
و واقعاً امیدوارم این موسیقی بتواند با شما ارتباط برقرار کند. خوشحال می‌شوم اگر منتظرش باشید

159
00:13:15,200 --> 00:13:18,880
لطفاً سریال «فور هندز» از شبکه‌ی tvN را تماشا کنید

160
00:13:19,200 --> 00:13:23,890
درباره‌ی «Piano Concerto - Movement I» اثر آهنگساز کره‌ای، اون‌سوک چین، اگر بخواهم از خودم تعریف کنم،

161
00:13:23,890 --> 00:13:28,820
باید بگویم که اون‌سوک چین در حال حاضر یکی از بزرگ‌ترین آهنگسازان معاصر کره است،

162
00:13:28,820 --> 00:13:30,540
و این قطعه واقعاً دشوار و پیچیده است،

163
00:13:30,540 --> 00:13:33,260
احتمالاً یکی از سخت‌ترین قطعات موسیقی در دنیاست

164
00:13:33,260 --> 00:13:36,170
این اثر به شکلی فوق‌العاده ضبط و ثبت شده است

165
00:13:36,170 --> 00:13:41,840
بنابراین واقعاً بی‌صبرانه منتظرم ببینم این قطعه در سریال چطور به مخاطبان منتقل خواهد شد

166
00:13:41,864 --> 00:13:45,860
ما رو در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنین
♥ KoreaCrushLand ♥